W związku ze zgłaszaniem się do kancelarii parafialnej osób po wszelkiego rodzaju zaświadczenia i pozwolenia przypominamy wszystkim osobom mieszkających obecnie poza terenem parafii Ducha Św. w Siedlcach, jak i osobom, które mieszkają na jej terenie, a dotychczas nie zgłosiły się w kancelarii w celu zapisania lub nie uczyniły tego w czasie wizyty duszpasterskiej, że parafią własną każdej osoby jest ta parafia, na terenie której ona obecnie mieszka (nie trzeba mieć zameldowania w danym miejscu).

Nie można mówić, że „należę do parafii Ducha Św. w Siedlcach jeśli od dłuższego czasu niż trzy miesiące mieszkam w innej miejscowości np. w Piasecznie czy Warszawie albo na ulicy w Siedlcach nie będącej w obrębie naszej parafii”.

Księża pracujący w parafii nie wiedzą i nie mają możliwości sprawdzić, czy dana osoba jest praktykującym katolikiem. Osoby mieszkające poza parafią Ducha Św. powinny zgłaszać się do swego miejscowego proboszcza i jego prosić o potrzebne zaświadczenie.

Do parafii Ducha Św. w Siedlcach należą :

– osoby mieszkające na jej terenie

– uczniowie szkół średnich z terenu naszej parafii którzy mieszkają w internatach lub na stancji poza terenem parafii Ducha Św. w Siedlcach,

– studenci mieszkający w akademikach lub na stacji, którzy na weekendy przyjeżdżają do rodziców mieszkających na terenie parafii

– osoby pracujące poza terenem parafii Ducha Św. w Siedlcach, którzy w tygodniu pracy mieszkają na stancji, hotelu pracowniczymi lub innym miejscu i co pewien czas przyjeżdżają do rodzinnego domu, gdzie zamieszkują pozostali członkowie rodziny.

Osoby, które wyjechały do pracy zagranicę powinny nawiązać kontakt z księdzem katolickim tam posługującym i uczestniczyć w życiu tamtejszej wspólnoty parafialnej, polonijnej. Od tamtego proboszcz pobierają zaświadczenie na matkę chrzestną, czy ojca chrzestnego.

Kwestię te reguluję Kodeks Prawa Kanonicznego w kanonach podanych niżej:

Kan. 100 – Osobę nazywa się mieszkańcem w miejscu, gdzie posiada stałe zamieszkanie; przybyszem w miejscu, w którym ma zamieszkanie tymczasowe;

Kan. 101 –

§ 1. Miejscem pochodzenia dziecka, także neofity, jest to, w którym rodzice w chwili jego urodzenia posiadali stałe zamieszkanie albo – w jego braku – tymczasowe; lub matka, jeżeli rodzice nie mieli tego samego stałego lub tymczasowego zamieszkania.

Kan. 102 –

§ 1. Zamieszkanie stałe nabywa się takim przebywaniem na terytorium jakiejś parafii lub przynajmniej diecezji, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam na stałe, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo trwało przez pełnych pięć lat.

§ 2. Tymczasowe zamieszkanie nabywa się przez takie przebywanie na terenie jakiejś parafii lub przynajmniej diecezji, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam przynajmniej przez trzy miesiące, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo przedłużyło się rzeczywiście do trzech miesięcy.

§ 3. Stałe lub tymczasowe zamieszkanie na terenie parafii nazywa się parafialnym;

Kan. 104 – Małżonkowie winni mieć wspólne stałe lub tymczasowe zamieszkanie. Z racji prawnej separacji albo innej słusznej przyczyny, każdy z nich może mieć własne stałe lub tymczasowe zamieszkanie.

Kan. 105 – § 1. Małoletni z konieczności posiada zamieszkanie stałe lub tymczasowe
tego, którego władzy podlega. Po wyjściu z dzieciństwa może nabyć również własne
tymczasowe zamieszkanie, a uzyskawszy usamodzielnienie zgodnie z przepisami prawa
państwowego, także własne stałe zamieszkanie.
§ 2. Każdy, kto z innego powodu niż małoletność oddany jest zgodnie z prawem
pod czyjąś opiekę lub kuratelę, posiada stałe lub tymczasowe zamieszkanie opiekuna
lub kuratora.

Kan. 106 – Stałe lub tymczasowe zamieszkanie traci się przez odejście z miejsca połączone z zamiarem niepowracania, z zachowaniem przepisu kan. 105.

Kan. 107 –

§ 1. Zarówno przez zamieszkanie stałe jak i tymczasowe, każdy uzyskuje własnego proboszcza oraz ordynariusza.

Osoby, które mieszkają na terenie parafii (nawet w wynajmowanym mieszkaniu), a dotychczas nie zgłosiły tego księdzu podczas wizyty duszpasterskiej lub w kancelarii prosimy o przyjście do kancelarii i zapisanie się do parafii.